Kalatea w Polsce nazywana jest też ostrzeszynem. Wyróżniamy około trzysta gatunków, które pochodzą z Ameryki Południowej, Środkowej oraz Karaibów. Ceniona ze względu na atrakcyjne, wielokolorowe liście. Kalatee mają owalny, lancetowaty kształt, czasem są karbowane na brzegach. Charakteryzują się plamami, pręgami w odcieniach beżu, niektóre odmiany posiadają bordowy, fioletowy lub czerwony spód liści. Roślina wytwarza niepozorne białe kwiaty. Osiąga wysokość od 50 do 300 cm i rozłożystość od 30 do 100 cm.
Najczęściej uprawiane gatunki grubosza pochodzą z południowej Afryki. Grubosz to sukulent, co oznacza, że gromadzi wodę w mięsistych liściach i łodygach. W taki sposób przystosowuje się do trudnych warunków, którym musi sprostać, rosnąc dziko. Osiąga wysokość 15–400 cm (do takich rozmiarów w warunkach naturalnych dorasta grubosz drzewiasty (Crassula arborescens) i rozłożystość 15–100 cm. Rośnie wolno. Najczęściej hodowanym gatunkiem jest grubosz jajowaty, nazywany też drzewkiem szczęścia. Roślina dość łatwa w uprawie.
Bilbergia pochodzi z rodziny ananasowatych. Występuje naturalnie w tropikalnych lasach Ameryki Południowej i Środkowej. Jest hodowana szczególnie ze względu na efektowne kwiaty, które zwisają i rozwijają się z jasnoróżowych pąków. Bilbergia tworzy również przykwiaty, czyli liście w bezpośrednim kontakcie kwiatu, które przebarwiają się na jego kolor. Pozostałe liście są wąskie, szarozielone, podobne do traw i ułożone w rozetę. Roślina osiąga wysokość 50–100 cm i rozłożystość 25–50 cm. Jest jedną z najbardziej wytrzymałych roślin domowych.
Asplenium (Asplenium), zwany też zanokcicą, to paprotnik, którego cechą charakterystyczną są niepodzielone liście. Zwykle są błyszczące, jasnozielone, żebrowane z ciemnym nerwem pośrodku. Asplenium (Asplenium) naturalnie występuje w lasach tropikalnych Azji, Afryki i Australii jako roślina epifityczna – rosnąca w koronach drzew. Nie kwitnie. Osiąga wysokość 50–120 cm i rozłożystość 60–200 cm. Jest dość łatwa w uprawie.
Popularne obecnie gatunki storczyków, które uprawiane są w domowych warunkach, to zimozielone epifity – w naturze żyją na innych roślinach, kamieniach, skałach, fragmentach powalonych pni drzew. Posiadają wyspecjalizowane korzenie czepne, dzięki którym mogą umocować się i pobierać składniki pokarmowe oraz korzenie powietrzne pokryte gąbczastą skórką. Higroskopijne właściwości skórki pozwalają wchłaniać z atmosfery minimalne nawet ilości wody. Epifityczny storczyk zbudowany jest z kłącza, z którego wyrastają pionowe, nabrzmiałe tzw. pseudobulwy – organy spichrzowe gromadzące wodę i składniki pokarmowe.
Hydroponika to uprawa roślin polegająca na tym, że korzenie znajdują się w naczyniu wewnętrznym z tworzywa sztucznego, wypełnionym obojętnym podłożem (np. keramzytem). Naczynie wewnętrzne, wraz ze wskaźnikiem pokazującym optymalny poziom wody, znajduje się w naczyniu zewnętrznym, które wypełnione jest wodą z dodatkiem składników pokarmowych.Rośliny uprawiane metodą hydroponiki znajdują zastosowanie w biurach, centrach handlowych, restauracja, bankach, a także w domach i mieszkaniach.
