Użytkowanie nieruchomości w ramach umowy timesharingu

Zapisz się na nasz newsletter

Timesharing

Przedmiotem umowy timesharingu jest zawsze nieruchomość, gdyż nie można timesharingu ustanowić na rzeczy ruchomej.

Podstawowym celem zawarcia umowy timesharingu – pomiędzy osobą fizyczną a przedsiębiorcą –  jest umożliwienie urlopowiczowi pomieszczenia na okres wakacji przez określony czas w miejscowościach wypoczynkowych.

Należy wskazać , że umowy timesharingu mają przede wszystkim charakter umów konsumenckich.

Dane zawarte w umowie timesharingu

Umowa timesharingu zawarta jest pomiędzy osobą fizyczną a przedsiębiorcą w celu umożliwienia korzystania nabywcy z lokalu mieszkalnego lub budynku w określonym czasie w każdym roku za uiszczeniem ryczałtowego wynagrodzenia. W umowie timesharingu powinny zostać zawierać następujące informacje:

- oznaczanie daty i miejsca zawarcia umowy, 

- dane osobowe nabywcy (imię, nazwisko, miejsce zamieszkania),

- określenie lokalu mieszkalnego lub budynku,

- określenie czasu, na jaki została zawarta umowa,

- określenie przedziału czasowego w danym roku, w którym nabywca może korzystać z lokalu mieszkalnego lub budynku,

- oświadczenie, że korzystanie z nabytego prawa nie jest związane z innymi kosztami, zobowiązaniami niż te, które zostały wskazane w umowie.

Zobacz także serwis: Podatki

Możliwość zakończenia umowy timesharingu

Nabywca w ramach zwartej umowy timesharingu, może od niej odstąpić bez wskazania przyczyny w czasie dziesięciu dni od momentu doręczenia dokumentu umowy, poprzez złożenie przedsiębiorcy oświadczenia o woli odstąpienia od umowy w formie pisemnej. W przypadku odstąpienia od umowy, jest ona rozwiązana, a tym samym nabywca nie ponosi żadnej odpowiedzialności w stosunku do przedsiębiorcy.

Należy pamiętać o tym, że przed upływem terminu od odstąpienia od umowy przedsiębiorca nie jest uprawniony do otrzymywania od nabywcy świadczeń wskazany w umowie timesharingu.

W przypadku możliwości skorzystania przez nabywcę prawa do odstąpienia, umowa timesharingu może nabywcę zobowiązywać do zwrotu przedsiębiorcy wszelkich kosztów, które były potrzebne i niezbędne do zawarcia umowy.

Zobacz także serwis: Wspólnota mieszkaniowa

Podstawa Prawna:

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/122/WE z 14 stycznia 2009 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany (Dz.Urz. WE L 33 z 3 lutego 2009 r., s. 10-30).