Cedry – jaki gatunek wybrać do ogrodu?

W naszych warunkach klimatycznych najlepiej radzi sobie Cedr Atlaski (Cedrus Atlantica) będący podgatunkiem Cedru Libańskiego. Najbardziej dekoracyjne są srebrzyste igły i ciekawe kształty (stożkowate, parasolowate, płaczące) koron u poszczególnych odmian. W naturalnych  warunkach (góry Atlasu, Maroko) Cedr Atlaski dorasta do wysokości około 15–20 metrów. Są to drzewa wytrzymałe na suszę i upały. Dobrze znoszą też warunki miejskie. U nas może osiągnąć około 8–10 metrów wysokości. W sprzyjających warunkach rosną od 30 do 50 cm rocznie.

Wymagania cedrów

Tolerują mrozy dochodzące do –20 stopni C ale najlepiej czują się posadzone w miejscach osłoniętych od wiatru, słonecznych i bardzo ciepłych latem. Mogą to być miejsca o południowej wystawie, osłonięte szpalerami wyższych drzew lub przestrzenie pomiędzy budynkami. Idealne podłoże dla cedra, to wapienne, przepuszczalne gleby. Młode okazy należy przez kilka pierwszych lat palikować, gdyż drzewa te bardzo wolno rozwijają system korzeniowy.

Zobacz także:  Deski elewacyjne z cedru czerwonego

Ciekawe odmiany

Najbardziej popularne i poszukiwane są odmiany o srebrnych igłach. Odmiana `Glauca` ma regularny stożkowaty pokrój ale niestety bardzo wolno rośnie. Inna ciekawa odmiana o srebrnych igłach to `Glauca Pendula` o płaczącym pokroju. Najczęściej oferowana jest w formie szczepionej na pniu. Dorosłe okazy są bardzo dekoracyjne i tworzą szeroką malowniczo zwisającą, srebrzystą koronę. Jest to jednak drzewo bardzo wrażliwe na mróz i najlepiej uprawiać je w najcieplejszych rejonach Polski lub w miejscach, które mają specyficzny, przyjazny cedrom mikroklimat. Delikatna jest również odmiana `Aurea` o złocistych igłach, która jest wrażliwa nie tylko na mróz ale także na mocne słońce. Delikatne, złociste igły mogą ulegać poparzeniu słonecznemu, które powoduje ich brązowienie.

Zobacz także: Okazałe iglaki do dużego ogrodu