Jak zbudować komin?

Minimalna wysokość mierzona od paleniska do miejsca wylotu spalin wynosi 5 m. Przewody kominowe powinny być pionowe. Dopuszcza się kąt załamania przewodu o 30° na nie więcej niż 2 m długości.

W celu zapewnienia skutecznego odprowadzenia spalin ponad powierzchnię dachu, wyloty kominów powinny być wystarczająco wysoko wyprowadzone ponad dach. Przyjmuje się, że przy dachach o kącie nachylenia mniejszym bądź równym 12° lub większym niż 12°, ale z pokryciem łatwopalnym wylot kominów powinien się znajdować co najmniej 60 cm powyżej poziomu kalenicy. Na dachach z pokryciem niepalnym i nachylonych pod kątem większym niż 12° wylot kominów powinien być na wysokości co najmniej 30 cm ponad kalenicę i 100 cm ponad powierzchnię dachu.

Zobacz także: Jakie są możliwości sterowania pracą urządzeń wentylacyjnych?

Gdy w pobliżu komina znajduje się przeszkoda, np. ściana szczytowa, odległość pozioma komina od tej przeszkody też powinna być odpowiednio zachowana. W przypadku, gdy jest to mniej niż 1,5 m, wylot musi być na wysokości 30 cm nad górną krawędzią przeszkody. Komin może być tej samej wysokości co przeszkoda, jeśli znajduje się w odległości od niej co najmniej 1,5 m. Gdy odległość jest większa niż 3 m, wylot komina powinien być usytuowany 30 cm ponad płaszczyzną nachyloną w dół pod kątem 12°, poprowadzoną od górnej krawędzi przeszkody.

Według polskich przepisów, materiały wykorzystywane do obudowy komina powinny mieć odporność ogniową 60 min.

Nie ma wymagań co do kształtu części komina wystającej ponad dach, jednak doświadczenie narzuca pewne wskazówki. Powszechnie stosowany jest prostopadłościenny kształt komina zakończony czapą – płytą betonową. Lepszy jednak jest rzadziej stosowany kształt zwężający się ku górze. Zapobiega to powstawaniu zawirowań wiatru przy górnej krawędzi, jak to jest w przypadku czapy kominowej. Zawirowania wpływają niekorzystnie na ciąg kominowy.

Zobacz także: Jak można wspomagać wentylację naturalną?