Grusza wierzbolistna – gruszki na wierzbie w ogrodzie

Gruszka z wierzbowymi liśćmi

Grusza wierzbolistna (Pyrus salicifolia) dorasta do wysokości około 4–8 m i wykształca koronę z cienkimi, przewisającymi gałęziami (często nawet do ziemi). Zwraca uwagę lancetowatymi, wąskimi liśćmi podobnymi do liści wierzby. Są one szarozielone i pokryte kutnerem. Dzięki temu mają lekko srebrzyste zabarwienie. Krzewy pod koniec lata wykształcają małe, zielone owoce średnicy około 2–3 cm. Niewielkie kwiaty są białe, pachnące, rozwijają się razem z liśćmi w maju. Owoce są małe, twarde i niesmaczne.

Walory gruszy wierzbolistnej

Dzięki oryginalnemu zwisającemu pokrojowi (szczególnie u odmiany `Pendula`), szarawemu zabarwieniu ulistnionych koron i „gruszkom na wierzbie” jest to najbardziej popularny gatunek gruszy ozdobnej. Z daleka przypomina trochę oliwnik wąskolistny. Najlepiej sadzić ją pojedynczo, w eksponowanych miejscach dla uwydatnienia jej pokroju. W sprzedaży najczęściej można spotkać szczepione formy pienne gruszy wierzbolistnej.

Zobacz także: Niskie drzewa do małego ogrodu

Małe wymagania

Jest to roślina bardzo odporna na susze i mróz oraz wybitnie światłożądna, dlatego najlepsze będzie dla niej miejsce w pełni nasłonecznione. Ma niewielkie wymagania co do podłoża, zadowoli się każdą przeciętna glebą ogrodową. Nie lubi nadmiaru wilgoci w glebie.

Zobacz także: Szybko rosnące drzewa iglaste

Zastosowanie

Gruszę wierzbolistną można sadzić w różnych typach ogrodów, jest jednym z podstawowych gatunków ozdobnych krzewów do stosowania w trudnych warunkach (także w zieleni miejskiej) odpornych na susze. Dobrze prezentuje się w połączeniu z innymi roślinami o srebrzystym zabarwieniu liści lub igieł lub w kontrastowych zestawieniach z drzewami i krzewami o bordowej barwie liści. Najlepiej sadzić ukorzenione rośliny (w pojemnikach), które mają już ukształtowaną koronę.