Liliowce – niewybredne, trwałe, pięknie kwitnące

Liliowce (Hemerocalis) są bylinami o kwiatach podobnych do lilii i mogą być z nią mylone. Jednak mają zupełnie inne, wąskie, długie liście tworzące gęste kępy. W zależności od odmiany zakwitają od wiosny aż do końca lata. Istnieje bardzo wiele odmian o kwiatach w różnych kolorach (mogą być jasnożółte, morelowe, pomarańczowe, wiśniowe, czerwone lub dwubarwne). Kwiaty ukazują się na wyniosłych szypułkach, które mogą mieć wysokość od 30 do 120 cm.

Niewielkie wymagania

Liliowce nie maja wielkich wymagań, co do miejsca i gleby. Najlepiej czują się na żyznej, ale przepuszczalnej glebie. Liliowiec zadowala się także każdą przeciętną ziemią ogrodową. Można posadzić je zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu. To bardzo trwałe byliny mogące rosnąć w jednym miejscu nawet do 20 lat. Są także odporne na mróz, susze i choroby. Najlepiej zasilać je w sezonie wegetacyjnym nawozami rozpuszczalnymi do roślin kwitnących.

Zobacz także: Róże okrywowe – rośliny uniwersalne, odporne i długo kwitnące

Gdzie posadzić liliowce?

Oprócz rabat ogrodowych liliowce mogą zdobić także pojemniki na tarasach lub w zieleni miejskiej. Niskie odmiany (np. ‘Stella d`Oro’), dorastające jedynie do 40 cm wysokości, mogą być stosowane na większych powierzchniach jako efektownie kwitnące rośliny okrywowe. Świetnie wyglądają także posadzone w sąsiedztwie zbiorników wodnych. Liliowce najlepiej sadzić wiosną, (szczególnie odmiany bardziej wrażliwe na mróz), aby zdążyły się dobrze przyjąć do jesieni. Sadzimy je w rozstawie co 50 do 100 cm.

Rozmnażanie

Co 3–4 lata wskazane jest odmłodzenie kęp poprzez ich podział. Dzięki temu można powiększyć kolekcję posiadanych roślin i posadzić kolejne okazy w ogrodzie. Rośliny dzielimy późnym latem (po kwitnieniu) lub wczesną wiosną.

Zobacz także: Budleja Dawida – ulubienica motyli