Zimowity jesienne – sadzenie

Czas sadzenia bulw

Optymalny termin posadzenia bulw zimowitów jesiennych (Colchicum autumnale), to lipiec i sierpień. Po około miesiącu od posadzenia spod ziemi wyłaniają się fioletowe, różowe lub białe kielichy kwiatów pozbawione liści, które ukazują się dopiero wiosną. Wysokość kwiatów wynosi (w zależności od gatunku i odmiany) od 5 do 25 cm.

Gdzie posadzić Zimowity?

Najlepsze miejsce dla Zimowitów, to stanowiska słoneczne lub półcieniste. Zimowity wymagają gleby żyznej, o odczynie obojętnym bądź lekko zasadowym (pH 6,5–7). Kiepsko znoszą ziemię nadmiernie wilgotną oraz suchą i piaszczystą. Bulwy Zimowitów umieszczamy na głębokości 7–20 cm (wg zasady: głębokość sadzenia równa trzykrotnej wysokości bulwy). Odległość między roślinami nie powinna przekraczać 20 cm. Najlepiej wyglądają w dużych grupach na tle trawnika, na obrzeżu rabaty, na skalniaku lub wśród krzewów płożących. W jednym miejscu zimowit rośnie przez kilka lat, rozrastając się coraz bardziej i wydając coraz więcej kwiatów (nawet kilkanaście jednocześnie z jednej bulwy). Gdy pojawią się liście wiosną, zimowity podlewamy i zasilamy nawozem wieloskładnikowym dla roślin ogrodowych.

Zobacz także: Co zrobić jeśli nie zdążymy posadzić roślin cebulowych przed zimą?

Kiedy wykopać bulwy Zimowitów?

Sygnałem do wykopania, oczyszczenia i podzielenia cebul jest żółkniecie liści. Najczęściej przypada to na początek lipca. Bulwy Zimowitów przechowujemy w cieniu, pod dachem do przełomu lipca i sierpnia, kiedy ponownie je sadzimy.

Należy pamiętać, że zarówno w stanie suszonym, jak i świeżym wszystkie części Zimowita są  trujące dla zwierząt i ludzi. Substancją toksyczną jest kolchicyna oraz inne alkaloidy. Spożycie tej rośliny powoduje podrażnienia jamy ustnej, krwiste wymioty, biegunki, uszkodzenia organów wewnętrznych, a w ostrych przypadkach zanik szpiku kostnego.

Zobacz także: Jak pielęgnować ogród jesienią?