Jak odizolować instalację od przewodzącego środowiska łazienki?

Pierwszy znak (IPx0): zabezpieczenie przed wnikaniem ciał stałych 0 (zgodnie z PN-EN 60529:2003)

Drugi znak (IP0x): zabezpieczenie przed wnikaniem wody (zgodnie z PN-EN 60529:2003)

Im wyższe IP tym lepiej dla nas, dla portfela gorzej. W warunkach łazienki dopuszcza się stosowanie osprzętu elektrycznego o stopniu ochrony IP44 i wyższym.
Odbiorniki energii elektrycznej podzielono też na lepiej lub gorzej zabezpieczone, są to „klasy ochronności odbiorników”, od 0 do 4.

Klasa 0 to izolacja podstawowa nawet bez przewodu ochronnego – do łazienki odradzam. Oznaczana przekreślonym symbolem uziemienia w kółku.

Klasa 2 to izolacja podstawowa z przewodem ochronnym, dopuszczona do używania w łazience, oznaczana symbolem uziemienia w kółku.

Klasa 3 nie posiada przewodu ochronnego, kabel jest natomiast zabezpieczony podwójną izolacją, oznaczony symbolem kwadratu w kwadracie. Można go używać w łazience.

Klasa 4 jest przystosowana do zasilania z sieci niskich napięć bezpiecznych i jest oznaczona symbolem rombu z trzema pionowymi kreskami w środku.

Wiemy już jakie przewody, jaki osprzęt i odbiorniki elektryczne można stosować w środowisku takim jak łazienka, ale co się stanie kiedy nastąpi awaria, przebicie lub uszkodzenie izolacji?

Jak zabezpieczyć instalację w łazience przed skutkami awarii i przebić?

Zabezpieczamy bezpiecznikiem, fachowo nazywanym wyłącznikiem nad prądowym. Jak sama nazwa wskazuje odłącza on obwód, kiedy pojawi się zbyt duży prąd oraz koniecznie automatycznym wyłącznikiem różnicowo prądowym. Wyłącznik różnicowo prądowy po awarii lub zwarciu wykryje choćby minimalny poza trasami kablowymi przepływ prądu i wyłączy niebezpieczne obwody. Tak wykonaną zabezpieczoną instalację możemy uznać za bezpieczną.

Zobacz także: Jak prawidłowo należy wykonać instalację elektryczną w łazience?