Typowe rozwiązania konstrukcji fundamentu

Jest to rozwiązanie dobrze rozpoznane, do wykonania którego nietrudno jest znaleźć ekipę wykonawczą złożoną z budowlańców uzbrojonych w niezbędną wiedzę. Dodatkowo przy tego rodzaju fundamentach należy uwzględnić podłogi.

Monolityczne ławy fundamentowe

Do tego typu konstrukcji możemy zaliczyć monolityczne ławy fundamentowe. To konstrukcja wykonana z betonu, który najlepiej zamówić. Daje to możliwość osiągnięcia dużej jednorodności wytrzymałości i gwarancję jakości. Taką ławę wykonuje się z betonu C10/15 lub C16/20 z cementu hutniczego, czyli o wytrzymałości gwarantowanej po 28 dniach twardnienia 15–20 MPa (150–200 kG/cm²). Jest to beton konstrukcyjny o stosunkowo niskiej klasie, ale z uwagi na masowość fundamentów obciążenie jednostkowe jest bardzo małe. Dlatego dla niezawodności ważniejsza jest jednorodność niż duża wytrzymałość. Standardowo zbrojona jest za pomocą czterech prętów o średnicy minimum 10 mm, najlepiej 12 mm.

Cały szkielet połączony jest strzemionami o średnicy 4,5–6 mm co 30 cm uniemożliwiającymi przemieszczanie się prętów podczas betonowania, jak również przejmujących częściowo naprężenia ścinające. Nie można dawać mniejszych średnic lub też zapominać o zbrojeniu górnej strefy tą samą ilości prętów, bo możemy się narazić na awarie, np. przy zmianie stanu naprężeń pod budynkiem. Ławy mają przekrój prostokąta o wysokości 30–50 cm i szerokości 50–100 cm. Mogą również się pojawić, oprócz pod ścianami nośnymi, również pod ścianami wewnętrznymi nośnymi lub stanowić oparcie klatki schodowej.

Zobacz także: Jak zbroić ławy fundamentowe?

Rola projektanta

Dokładne wymiary i klasę betonu dobierać powinien projektant po analizie warunków gruntowo-wodnych, strefy przemarzania, badań geologicznych oraz ciężaru sumarycznego przewidywanej inwestycji.

Zobacz także: Jaki beton należy zastosować do wykonywania fundamentów?

Przebieg robót

Jeśli ława wykonywana jest w deskowaniu to należy wykonać wykop o 15 cm szerszy, aby można było ławę zadekować. Ławę taką powinno wykonać się na warstwie chudego betonu, aby uniemożliwić łączenie się mieszanki z gruntem w czasie betonowania. Można ją również wykonać na gruncie, ale w osłonie z foli. Ma ona na celu zapobiegać mieszaniu się mieszanki i wycieku zaczynu. Oszczędności są niewielkie, a przy tym występuje brak kontroli nad rozchodzeniem się mieszanki podczas betonowania. Najczęściej jest wykonywana na gruntach spoistych gliniastych.

Zobacz także:  Czym najlepiej termicznie izolować ławy fundamentowe?