Choroby roślin i ich zwalczanie

OBJAWY

DIAGNOZA

ZWALCZANIE

Uszkodzone kwiaty

Mszyce (występują głównie wiosną, latem i jesienią)

Pojedyncze szkodniki usuwamy ręcznie, w cięższych przypadkach niezbędny będzie środek owadobójczy.

Zniekształcone łodygi
i liście

Lepka substancja miodowa na liściach

Osłabienie rośliny

Delikatna pajęczyna
pod spodem liści

Przędziorki (występują głównie wiosną, latem
i jesienią)

Przędziorki nie lubią wilgoci.

Regularnie zraszając roślinę, zapobiegniemy poważniejszemu jej uszkodzeniu.

W poważniejszych przypadkach warto użyć insektycydów.

Raz w tygodniu warto opryskać górne i dolne liście, zapobiegnie to rozwojowi przędziorków.

Liście w małe kropki
lub plamy

Powiędnięte liście

Lepka substancja
na liściach, które mogą czernieć

Miseczniki
(występują cały rok)

Zaleca się stosować insektycydy. Opryskiwanie nie daje tu rezultatu
z powodu odpornej pokrywy ochronnej.

Pod spodem liści brązowe, woskowate lub żółte skorupki

Ogólne osłabienie

Wełnowce
(występują cały rok)

Należy zastosować insektycydy o działaniu systemicznym. Zabieg należy powtarzać kilkakrotnie.

Żółknące liście

Kępki białej, woskowatej wełny w pachwinach liści
i wokół aureoli kaktusów

„Rosa miodowa” na liściach i pędach kaktusów

Białe, woskowate kępki
na korzeniach

Wełnowce
(występują cały rok)

W celu zniszczenia wełnowców korzeniowych należy przelać ziemię środkiem owadobójczym,
co najmniej 3 razy,
co 2 tygodnie.

Słaby rozwój rośliny
i żółknące liście

Półokrągłe wyjedzone otwory na brzegach roślin
z grupy sukulentów

Opuchlaki (formy dorosłe chrząszcze – występują wiosną i latem)

Dorosłe szkodniki możemy zdjąć ręką. Ziemię należy przelać insektycydem.

Więdnięcie całej rośliny podczas, gdy podłoże jest wilgotne

Opuchlaki (larwy, występują głównie wiosną, latem
i jesienią)

Ziemię należy przelać odpowiednim pestycydem.

Uszkodzone korzenie
lub bulwy

Śnieżnobiałe owady przypominające ćmy
pod spodem liści

Opuchlaki (larwy, występują głównie wiosną, latem
i jesienią)

Ziemię należy przelać odpowiednim pestycydem.

Lepka „rosa miodowa”
na liściach

Małe nieruchliwe muszki krążące tuż nad ziemią
lub wędrujące po niej

Ziemiórka (występuje przez cały rok)

Ziemiórki są bardziej dokuczliwe niż szkodliwe. Przelewamy suchą ziemię środkiem owadobójczym.

Widoczne małe „kopczyki” ziemi pod doniczką

Zwinięte liście z lepką pajęczyną

Gąsienice zwójki (występuje przez cały rok)

Pojedyncze gąsienice usuwamy ręcznie. Poważniejszy atak wymaga zastosowania środka owadobójczego.

Zniekształcony pokrój

Obgryzione liście i pędy

Szary, mszysty nalot
na gnijących liściach

Szara pleśń (występuje
od jesieni do wiosny)

Usuwamy więdnące liście
i rzadziej zraszamy
lub podlewamy.

W poważniejszych przypadkach stosujemy środek grzybobójczy,
także profilaktycznie.

Czarne lub brązowe plamy

Zgnilizny łodyg (występują jesienią i zimą)

Atak dla rośliny zazwyczaj jest zgubny. Nie porażone części możemy opylić siarką oraz przesadzić, o ile kształt rośliny jest jeszcze atrakcyjny.

Miękkie oślizgłe łodygi

Cienki, czarny jak sadza nalot na łodygach i liściach, rozwijający się na „rosie miodowej” wydzielanej przez szkodniki

Grzyby sadzowate (występują wiosną i jesienią)

Poskręcane liście

Mączniak właściwy (występuje wiosną i jesienią)

Obrywamy wszystkie zaatakowane liście a pozostałe opryskujemy środkiem grzybobójczym.

Proszkowate, białe plamy na liściach i łodygach

Opadanie liści i możliwa całkowita ich utrata

Czarne, wklęśnięte części łodyg tuż nad ziemią

Zgorzel podstawy łodyg (występują późną jesienią
i zimą)

Zawsze używamy mieszanek ziemnych o dobrym drenażu i podlewamy oszczędnie
w czasie ukorzeniania sadzonek.

Unikamy uszkodzenia łodyg i usuwamy zżółkłe liście. Sadzonki pobieramy
z nieporażonych pędów.

Wkładamy ucięte końce
do hormonalnego ukorzeniacza z dodatkiem środka grzybobójczego.

INNE NIEBEZPIECZNE OBJAWY

DIAGNOZA

Niewielkie młode liście, mało kwiatów

Niedobór światła

Jasne, wydłużone przyrosty

Nowopowstające liście nie są różnobarwne tylko zielone

Różnobarwne liście
tracące kolor

Przywiędłe liście

Nadmiar światła – reakcja roślin cieniolubnych
na nagłe, silne nasłonecznienie

Niedorozwój kwiatów (skarłowacenie)
i zniekształcenie
łodyżek kwiatowych

Duże nieregularne jasnobrązowe plamy
na liściach

Poskręcanie się niektórych liści

Zbyt mała wilgotność

Brązowienie i zasychanie końcówek i brzegów liści

Opadanie dużych liści

Przeciągi lub zbyt zimne stanowisko

Czerwienienie
lub zasychanie małych fragmentów liści

Rozwój glonów, mchu
i porostów na powierzchni podłoża

Nadmierne podlewanie

Zielony osad na doniczkach (rozwój glonów)

Żółknięcie liści
oraz ich opadanie