Mieszkalnictwo wspomagane wymaga regulacji prawnych obecnie jest finansowane w ramach programów, a każdy program można zamknąć

Przewodniczący Rady do spraw Społecznych przy Prezydencie RP prof. Marek Rymsza wskazał:
dyskutowaliśmy z panią Małgorzatą Radziszewską i panią prof. Agnieszką Dudzińską o mieszkalnictwie wspomaganym, w tym o Centrach Opiekuńczo-Mieszkaniowych (COM), które są postrzegane jako alternatywa dla stałego pobytu osób z niepełnosprawnościami w Domach Pomocy Społecznej;

mieszkalnictwo wspomagane to forma pomocy dla osób z niepełnosprawnościami, ma przygotować przy wsparciu specjalistów, osoby w nich przebywające do prowadzenia niezależnego życia lub wspierać je w codziennym funkcjonowaniu;

COM-y w Polsce

w Polsce jest obecnie niemal 50 COM-ów, a wdrażana jest też kolejna inicjatywa – ponad 20 Wspomaganych Społeczności Mieszkaniowych (WSM);

pieniądze na COM-y przekazuje Fundusz Solidarnościowy, natomiast środki na WSM-y pochodzą z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych;

te nowatorskie formy mieszkalnictwa wspomaganego, niestety, nie mają umocowania ustawowego i to jest problem, bo program ma to do siebie, że nie gwarantuje wieloletniej trwałości, program zawsze można zamknąć lub zmienić zasady jego funkcjonowania;

COM-y prowadzą głównie samorządy terytorialne, a prowadzeniem WSM-ów zainteresowane są organizacje pozarządowe;

niezbędne jest znalezienie systemowego, stabilnego rozwiązania w oparciu o formalno-prawne regulacje, aby zapobiec ryzyku, że po jakimś czasie zabraknie środków i różne obiekty mieszkalnictwa wspomaganego będą ulegać komercjalizacji, czyli na przykład przekształcaniu w domy spokojnej starości dla ludzi majętnych, którzy mogą za to zapłacić;

należałoby zmierzać do przepisów regulujących podstawy funkcjonowania różnych form mieszkalnictwa wspomaganego i określić jego standardy;

jesienią w ramach cyklu debat organizowanych w ośrodku prezydenckim w formacie Forum Deinstytucjonalizacji odbędzie się debata na temat problematyki mieszkalnictwa wspomaganego;

potrzeby społeczeństwa w tym zakresie będą tylko rosły, gdyż tą formą wsparcia zainteresowane są duże grupy, takie jak osoby z niepełnosprawnościami czy seniorzy;

potrzebne są też różne formy mieszkalnictwa wspomaganego, przystosowane do potrzeb różnych odbiorców, przykładowo, umieszczenie wchodzącej w dorosłe życie osoby z niepełnosprawnością w domu pomocy społecznej jest niczym wyrok skazujący na „niemożność przeżycia życia jak inni”;

natomiast część seniorów spełnionych w życiu rodzinnym, zawodowym i społecznym szuka wsparcia o charakterze placówkowym;

mieszkalnictwo wspomagane to pomysł dobry, bo profilowany środowiskowo, a zarazem bardzo pojemny, jeśli chodzi o formatowanie tytułowego wspomagania, dla jednych to będzie dostarczenie posiłku do mieszkania, dla drugich usługa opiekuńcza, dla trzecich rehabilitacja, dlatego w mieszkaniach wspomaganych jest taki duży potencjał.