Przerwanie biegu zasiedzenia

Czym jest przerwanie biegu terminu

Bieg terminu zasiedzenia nie ma odrębnej regulacji, stosuje sięw tym zakresie odpowiednio przepisy dotyczące biegu przedawnienia roszczeń (art. 117 – 125 kodeksu cywilnego). I tak przerwanie biegu zasiedzenia, w związku z powyższymi normami, oznacza, że dotychczasowy bieg terminu zostaje wstrzymany (np. na etapie 15 lat) – a nawet po oddaleniu roszczeń właściciela nie jest kontynuowany a zaczyna biec od początku.

Co powoduje przerwanie biegu zasiedzenia

Zgodnie z art. 123 kc, przerwanie biegu zasiedzenia może być spowodowane:

• przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;
• przez wszczęcie mediacji.

Jako przesłankę przerwania biegu przedawnienia (czyli normy stosowane odpowiednio do zasiedzenia) kodeks wskazuje również uznanie zobowiązania. Z uwagi jednak na specyfikę instytucji zasiedzenia- doktryna podnosi, że nie można tego przepisu zastosować. Uznanie przez zasiadującego tego, że zajmuje daną nieruchomość bezprawnie- może jedynie spowodować wydłużenie terminu – z uwagi na jego złą wiarę (30 lat zamiast 20)- nie powoduje natomiast przerwania biegu przedawnienia.

Z uwagi na szeroką definicję czynności wierzyciela (właściciela nieruchomości) skutkujących przerwaniem biegu przedawnienia, poniżej przedstawiam kilka przykładowych:

• wytoczenie powództwa windykacyjnego (o zwrot nieruchomości),
• zawezwanie do próby ugodowej,
• wniosek o ustalenie treści księgi wieczystej,
• wniosek o dział spadku (ale już nie o stwierdzenie nabycia spadku),
• wniosek o zabezpieczenie (złożony przed powództwem).

Jak widać katalog jest szeroki i co do zasady zawierają się w nim wszystkie czynności podjęte przez właściciela w celu przywrócenia władania nad nieruchomością.
Kiedy przerwanie biegu zasiedzenia jest nieskuteczne

Bieg okresu zasiedzenia może być przerwany bez negatywnych konsekwencji dla posiadacza, jeśli do tego czasu minął okres uprawniający do stwierdzenia zasiedzenia. Czyli , jeśli upłynęło 20 (przy dobrej wierze) lub 30 (przy złej) lat nieprzerwanego posiadania, przez obecnego posiadacza (lub jego poprzedników prawnych) przerwanie biegu przedawnienia nie będzie miało wpływu na ewentualne potwierdzenie zasiedzenia przed sądem.
Zasiedzenie następuje bowiem z mocy prawa po upływie określonego terminu, postępowanie przed sądem ma za zadanie je tylko potwierdzić.

Jeśli więc po upływie odpowiedniego terminu posiadacz jest pozwany przez właściciela (nominalnego nieruchomości) – może podnieść zarzut zasiedzenia i przeprowadzić odpowiednie postępowanie. Do czasu zakończenia postępowania o zasiedzenie, postępowanie wszczęte przez właściciela nieruchomości powinno być zawieszone.