Jak dbać o iglaki?

Cięcie – nie zawsze potrzebne

Iglaki nie wymagają przycinania. Musimy usuwać jedynie pędy uszkodzone, przemarznięte, zasychające. Cięcie jest obowiązkowe wtedy, gdy rośliny są zbyt gęsto posadzone – nadajemy im wtedy odpowiedni pokrój. Iglaki są często przycinane jedynie po to, by ograniczyć ich rozmiary lub nadać im inną formę, zazwyczaj kuli albo stożka. Zmianę kształtu najlepiej znoszą cisy, choiny, cyprysiki, jałowce, modrzewie, świerki oraz żywotniki. Zwróćmy uwagę na to, że w miejscu przycięcia starszych gałęzi nie pojawią się nowe pędy. Wyjątkiem jest cis, który możemy formować niezależnie od jego wieku. Iglaki najlepiej ciąć wiosną.

Niektóre rośliny iglaste, jak na przykład jałowiec łuskowaty, gubią igły od dołu.

Jak podlewać?

Podlewanie jest ważne zwłaszcza dla młodych roślin. Nawadniamy je rzadziej, ale intensywnie, na głębokość 10–15 cm (10–15 l wody na 1 m²), najlepiej wcześnie rano. Latem, gdy promienie słoneczne są silne, rośliny iglaste muszą być podlewane średnio co dziesięć dni. Iglaki lubią też spryskiwanie – zwiększa to wilgotność powietrza wokół nich.
Nie możemy zapominać o podlewaniu roślin także jesienią, o ile oczywiście nie wyręczy nas w tym natura. Roślina dobrze nawodniona lepiej znosi okres zimowania. Powodem usychania roślin zimozielonych zimą jest częściej brak wody niż przemarznięcie, dlatego nawadnianie jest tak ważne.

Zobacz także: Gdzie i kiedy kupować iglaki

Kiedy nawozić?

Nawożenie iglaków przeprowadzamy wiosną i latem, ale nie później niż do połowy lipca – roślina musi mieć czas, aby przygotować się do zimy. Późniejsze nawożenie sprawi, że pędy nie będą drewnieć tak szybko jak powinny, a tym samym – nie będą dobrze przygotowane do zimowania.
Najlepszym dla rośliny źródłem, bogatym w związki mineralne, jest kompost, który doskonale użyźnia glebę. Należy go stosować w ilości 3–5 kg/m².

Jak ściółkować rośliny iglaste?

Ziemię otaczającą iglak należy przykryć ściółką. Jest ona bronią na nadmierne wysuszanie gleby, zmniejsza wahania temperatury i w znacznym stopniu ogranicza rozwój chwastów. Gdy się rozkłada, wprowadza do gleby próchnicę, poprawiając jej strukturę. Do ściółkowania można użyć kory (około 5 cm), kompostowanej wcześniej przynajmniej przez 2–3 miesiące. Możemy też użyć świeżej kory wymieszanej z nawozem azotowym albo po prostu kupić gotową w sklepie. Dobrą ściółką są też przekompostowane trociny (warstwa 4 cm), pocięta słoma lub trzcina (warstwa 8 cm).

Przed zimą

Nie zapominajmy o nawożeniu, podlewaniu i ogólnej pielęgnacji roślin iglastych. Będą wówczas zdrowsze i odporniejsze na mróz. Zimą, bezpośrednim zagrożeniem jest śnieg, który może rozłamywać korony. Narażone są szczególnie te, które mają pokrój kolumny albo kielicha. Dlatego, tuż przed zimą, niewysokie rośliny związujemy w kilku miejscach sznurkiem, a z dużych usuwamy śnieg regularnie.

Zobacz także:  Jaki iglak na świąteczną choinkę