Ceny rosną, a agroturystyka wraca do łask. Ale czy to się opłaca? Trzeba zapłacić 1,25 zł czy 35,53 zł podatku za metr?

• Agroturystyka wraca do łask
• 1,25 zł czy 35,53 zł podatku za metr przy wynajmie turystom?
• Korzystne opodatkowanie, ale tylko po spełnieniu warunków

Agroturystyka wraca do łask

U progu wakacji wiele osób ma już szczegółowo zaplanowany wypoczynek swój i najbliższych. W internecie trwają dyskusję na temat tego, czy drożej jest w ciepłych krajach, czy nad polskim morzem, a już niedługo zapewne zaczną się publikacje dotyczące tego, ile kosztują lody, gofry i frytki. I nie da się zaprzeczyć – ceny w miejscowościach wypoczynkowych nie są niskie. Między innymi to dlatego coraz więcej osób wybiera taką formę wypoczynku, jaka była dominująca kiedyś – wakacje na wsi. Z kolei mieszkańcy wsi, którzy dysponują w swoich gospodarstwach odpowiednim miejscem, rozważają możliwość dorobienia sobie dzięki przyjęciu w sezonie letnim gości. W takich okolicznościach pojawia się pytanie o to, jakie mogą być koszty takiej działalności, w tym podatkowe.

1,25 zł czy 35,53 zł podatku za metr przy wynajmie turystom?

W tym kontekście istotną kwestią jest to, czy wynajęcie pokoju turystom przełoży się na poziom obciążeń podatkiem od nieruchomości, w tym w szczególności sprawi, że trzeba będzie opodatkować budynek wyższymi stawkami przewidzianymi dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej?

Różnica jest istotna, bo w 2026 roku maksymalna stawka podatku od budynków mieszkalnych od 1 m2 powierzchni użytkowej wynosi 1,25 zł, a o od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej od 1 m2 powierzchni użytkowej jest to aż 35,53 zł. Przypomnijmy, że na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Jednocześnie jednak ustawodawca przewidział wprost, że za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy nie uważa się m.in. wynajmu turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych znajdujących się na obszarach wiejskich przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie położonej na tym terenie, jeżeli liczba pokoi przeznaczonych do wynajęcia nie przekracza 5.

Korzystne opodatkowanie, ale tylko po spełnieniu warunków

Wynajem pokoi turystom może więc korzystać z korzystnego rozwiązania podatkowego i nie sprawi, że obciążenie podatkiem od nieruchomości w przypadku wynajmującego wzrośnie. Muszą jednak w tym celu być spełnione określone w ustawie warunki. Po pierwsze, budynek musi znajdować się na obszarach wiejskich, pod drugie, wynajmujący musi mieć stałe miejsce pobytu w gminie położonej na tym terenie. Jak rozumieć ten wymóg? Oceny tego, kto jest mieszkańcem gminy należy dokonywać przez pryzmat art. 25 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Miejsca tego nie należy utożsamiać z miejscem zameldowania. Przypomnijmy, że obowiązek zameldowania jest obowiązkiem o charakterze administracyjnym i ma jedynie charakter ewidencyjno-porządkowy. Oczywiście, zameldowanie może stanowić cenną wskazówkę podczas analizowania sytuacji, jednak nie jest ono wymogiem. Trzeci warunek dotyczy liczby wynajmowanych pokoi – nie może być ich więcej niż 5. Regulacja jest więc raczej przeznaczona dla niewielkiej agroturystyki, a nie dla bardziej rozwiniętej działalności turystycznej np. w postaci pensjonatu. Należy również zwrócić uwagę na to, komu i na jaki okres są wynajmowane pokoje. Przepis mówi wprost o wynajmie turystom, jeśli więc dochodzi do wynajmu np. pracownikom sezonowym czy osobom przebywającym w delegacjach służbowych, to również z tego powodu regulacja ta nie będzie mogła zostać zastosowana.